« وبلاگ | صفحه اول نامهها | خ ب ر ز!!!!!! »
۶ شهریور
مادر مهربان
فرق ما بچه ها با مادرهای گلمون اینه که اگر وقتی مریض بشیم، با تمام طول و تفاسیر مریضیمونو بهشون میگیم و اینطوری خیلی از مریضیمون خوب میشه ولی یک مادر وقتی مریض بشه تمام سعیش را می کنه که ما نفهمیم که مریضه و حتی اگر بدترین حال را هم داشته باشه میگه که خوب شدم!
مثل دیروز غروب که مامانم حالش بد شد و هرچی بهش میگفتیم بریم دکتر طفره میرفت تا اینکه من جوش آوردم و مانتوشو به زور تنش کردم و با فریماه و نحیف رفتیم دکتر و تا ساعت یک ربع به دوازده شب دکتر بودیم.
نمیدونم اینقدر حرص و جوش خوردن ارزش از دست دادن سلامتی آدم را داره که بخوان به یک باره سه تا آمپول با هم به آدم تزریق کنند؟
نمی دونم والله.
امیدوارم که دیگه حال مامانم خوب باشه و فکر نکنه که با کتمان حقیقت مریضیش هم خوب میشه. انشاء الله که همه مادر پدرها سالم و تندرست باشند و از ما مراقبت کنند!
لينكها به اين نامه
آدرس اين نامه:
http://moayeri.ir/cgi-bin/mt32/mt-tb.cgi/140
salam
etefaghan diroz yad mamaneton ofdam akhe engari to weblogeshon ham kheyli vaghte naminevesan.
engari hame mamana mesl ham hastan.
eshala zodtar hale mamaneton khobe khob mishe ,
Amin.
ارسال شده توسط: SANAZ در August 28, 2006 10:23 AM
امیدوارم مامانت زود خوب بشه می گم چقدر سرعت اپ کردنت بالا رفته؟
ارسال شده توسط: sadaf در August 28, 2006 12:03 PM
مطمئن باش مادرهاي ايراني در تمام دنيا نمونهاند... هر بچهي ايراني هم معتقده مادرش بهترينه... شايد واقعيت داشته باشه!
ارسال شده توسط: سيد ايمان (كوروش) ضيابري در August 28, 2006 01:33 PM
انشاا... هميشه نگاه پر مهرشون بدرقه شما باشه.از اول وبلاگتون رو مي خوندم اما نمي دونم چرا اين دفعه تصميم گرفتم براي يك بارم كه شده نظر بدم.اجازه هست اسمتون رو به وبلاگم اضافه كنم؟
ارسال شده توسط: سنجاقك در August 28, 2006 04:48 PM
omidvaram haleshun khube khub bashe hamishe
ارسال شده توسط: kleenex در August 28, 2006 09:35 PM