« | صفحه اول نامه‌ها | سلام! »

۱۳ آذر


گيلگمش

« گيلگمش،‌ به كجا مي روي؟

حياتي را كه جستجو مي كني نخواهي يافت.

زيرا هنگامي كه خدايان انسان را آفريدند

مرگ را به انسان اختصاص دادند

و زندگي را در كف خود گرفتند.

تو، اي گيلگمش،‌بگذار شكمت سير باشد.

شب و روز شادمانه باش.

هر روز را روز سرخوشي ات كن.

شب و روز را به پايكوبي و بازي بگذران.

بگذار جامه ات پاكيزه باشد.

سرت را بشويند، ‌تنت را در آب شستشو دهند.

كودكي را كه دستت را مي گيرد عزيز دار

و بگذار همسرت د رآغوشت شادماني كند

اين است سرنوشت بشر!»

لينك‌ها به اين نامه

آدرس اين نامه:
http://moayeri.ir/cgi-bin/mt32/mt-tb.cgi/163

rast megoee vaghean paeez sardo ghamgenist

ارسال شده توسط: abbas در December 4, 2006 06:58 PM

پس کامنت من کو؟

ارسال شده توسط: م س ا ف ر در December 11, 2006 03:09 PM

چه طوری دوست عزیز؟؟؟؟

ارسال شده توسط: باران در December 16, 2006 08:18 AM

واااااااای دپورتی!چرا دیگه نمی نویسی؟؟؟؟

ارسال شده توسط: فریماه در December 17, 2006 07:38 PM

من از افاسنه گیلگمش خوشم می آمد برام پراز خاطره کودکی است

ارسال شده توسط: بی بی باران در December 17, 2006 11:13 PM

ارسال نظر





مرا به خاطر بسپار؟

(you may use HTML tags for style)